Ik heb niks te klagen hoor

Ik heb net eerst even stiekem het concept van Alberts blog zitten lezen, hij zit nog steeds verwoed op de laptop zit te rammen. Het is nergens voor nodig om alles dubbel te vertellen, nietwaar? Ik voelde me na twee dagen tobben vandaag weer kiplekker, meestal doet veel slapen mij erg goed. Ben er dol op! Samen dus een niet te groot ontbijt hier beneden bij de superaardige dame en de auto in.

Onderweg krijg ik veel vragen over ‘de pilletjes’. Nee, ze zijn niet gevaarlijk, ik ben nu eenmaal erg gevoelig voor alles waar eerste generatie antihistaminen in zitten en het is ook de bedoeling dat je er goed van slaapt. Het zit eigenlijk in alles waar ze hier PM (Past Midnight) opzetten, alleen gaat het bij mij dan nog een dagje door. Als je ziek bent en nergens heen hoeft, is dat zelfs wel lekker. En ja, ze zijn in Nederland verkrijgbaar via Roberts USA Shop (bedankt voor de tip Jacqueline), ik ken hem niet persoonlijk of zo, maar de reviews op zijn site zijn prima. Ik hou van jullie allemaal, maar ik ben al blij als ik geen gedoe krijg over de voorraad spullen die wij zelf meenemen, dus ik begin er echt niet aan.

Nog een vraag van Corine, waar op Facebook al genoeg over gezegd is, maar wat zij niet heeft, is of we hier veel merken van het Corona-virus. En nee, eigenlijk niet, er wordt eens een keer ergens een opmerking gemaakt, ik greep vanmiddag in een leeg doosjes handsanitizer, maar verder? Nergens mondkapjes of waarschuwingen niet in het openbaar bij elkaar te komen. Ook geen bordjes over handen wassen, behalve dat het verplicht is voor het personeel, maar die hangen er altijd al. Het nieuws meldt al wel 11 doden op maar 221 gevallen van Corona in de Verenigde Staten. Daardoor lijkt het percentage mensen wat er aan overlijdt hier vele malen groter, maar dat is absoluut vertekend. Er moeten hier veel meer mensen zijn die het hebben, maar als je de test zelf moet betalen (2300 dollar) en je hebt maar vijf betaalde ziektedagen per jaar (als je al werk hebt) blijf je veel sneller aan de gang als je niet doodziek bent. Daardoor verwacht ik hier ook een veel grotere uitbraak uiteindelijk. Bedrijven als Facebook, Google en Apple willen dat hun medewerkers sowieso tot eind maart thuis werken, maar dat zorgt ook weer voor een enorme terugloop van mensen in de restaurants in die regio bijvoorbeeld. En zo zijn de gevolgen waarschijnlijk veel groter dan wij als toeristen zien. Deze info krijg ik dan weer via Nederlanders die hier wonen, zoals Petra (beide Petra´s, bedankt!). Tot slot lijkt President Trump ook zeer laconiek te reageren op het hele virus. Tja …

Rij 7, maar liever dus naar voren …

Als ik kijk naar onze reservering voor de vlucht naar huis dinsdag, zie ik zeven vrije plekken in de business class, maar nog niets naast elkaar helemaal voorin. We zouden dan graag in die voorste cabine zitten, omdat Albert het verschrikkelijk vindt dat er meer dan 200 man voorbij schuifelt en lelijk kijkt naar iedereen die zo luxe zit (ha, niet allemaal hoor!). En ik denk dat ik het dan toch ook wel prettig vind als er gewoon niemand voorbij komt met dat virus, is mooi meegenomen. Anyway, ik kijk elke dag even of er wat vrij komt, want tot en met rij zes ga je linksaf en het hele toestel gaat verder naar rechts.

Terug naar de dag van vandaag: we gingen dus naar het Ellie Schiller Homosassa Springs State Park. Helemaal leuk, met een bootje door Pebble Creek waar we gelukkig gewezen werden op het wildlife in schutkleuren, met name schildpadden, een paar vogels en wat eenden. Veel verhalen over wat er nog meer zit, maar die zien wij nooit. Aan de overkant van de drukke weg mochten we dan een ticket kopen van 13 dollar en konden we het Wildlife Park in. In het park worden met name dieren opgevangen die gewond zijn gevonden door aanrijding, zijn overvaren of in beslag genomen als niet-toegestane huisdieren. Ze kunnen in het wild niet meer overleven. Ik hoor zeggen dat er ook een aantal manatees in de spring zitten vandaag. Of zaten 🙂 Het is eigenlijk heel simpel. De spring is een bron, met miljoenen liters water wat onder limestone vandaan dagelijks naar boven borrelt en een constante temperatuur van 72 graden Fahrenheit heeft. Het water staat in open verbinding met de Homosassa River die uitstroomt in de Golf van Mexico, waar de dieren leven. Wordt het te koud in de golf, dan komen ze schuilen in de springs, vandaag was het al vroeg warm en hoppa, weg zijn ze. Behalve dan die twee vlekken in dat badje waar Albert ook al over vertelt, die moeten daar blijven liggen voor het verhaaltje. Daar hadden wij niet zoveel zin in.

De leukste thuis daar vond ik het enorme nijlpaard van 60 jaar oud wat het oudste nijlpaard in gevangenschap is. Heerlijke kop stond erop en echt even naar ons kijken voor de foto. Lekker gras op schoffelen en dan weer even plonsen. Een paar gators lagen ook te zonnen, maar dat zonnen werd wel erg heet vandaag. Het werd per half uur vochtiger en toen ik na een plaspauze met knallende hoofdpijn buiten kwam, waren we het allebei zat. Al die andere dieren die ze er opvangen, van bobcats tot zwarte beren en nog veel meer, hebben vandaag pech, want die gaan ons niet zien. Het zweet stroomt langs ons lichaam.

De tram brengt ons terug naar de parkeerplaats. We nemen een koud blikje drinken en een klein zakje chips om de zoutbehoefte aan te vullen en ik bel even rustig een kwartiertje met Esmee. Daarna is het onderhand etenstijd en beseffen we dat we toch bijna drie uur in het park zijn geweest, al bij al. Onderweg hebben we een Applebee´s gezien en die stond nog op ons lijstje favorieten. We besluiten daar het plan voor de middag te maken, want een boottocht in een pontoonboot op Crystal River lijkt ons ook nog wel wat. Maar ondertussen wordt het niet alleen benauwder, maar waaien we ook zowat om op de parkeerplaats, dus het water op lijkt niet zo’n strak plan. We maken van de lunch onze hoofdmaaltijd en delen buffalo wings als voorgerecht en ik eet een kleine portie baby back ribs, terwijl Albert kiest voor de Bourbon Steak. Daarnaast eten we allebei een loaded baked patatoe en ik vraag een klein bolletje ijs toe. Nou ja, dat kunnen ze hier dus gewoon niet.

Maar dan he? Je wilt geen state park meer, geen wildlife zoeken, de zee zien we nog genoeg de komende dagen, de koffers zijn vol, dus ook niet meer shoppen. Mán, wat wil je dan? Nou, ouwe meuk kijken. Oude mensen genoeg gezien, het leek vandaag echt wel het uitstapje van de bejaardensoos in het bootje en jullie begrijpen al wel dat Albert zijn ogen nog steeds niet gelooft. Hij vraagt me elke morgen wanhopig of hij er wel vlot genoeg uitziet! Het enige commentaar vanmorgen was trouwens een diepe zucht, omdat we twee shirtjes speciaal bij zijn 10 jaar oude favoriete ruitjesbroek hadden gekozen (jawel, die heeft hij!) en de leukste van die twee dus vanmorgen op zijn spijkerbroek aan had. Uit! Combinaties bij elkaar laten graag. Mannen! Ha, dan ik, mijn oude rode shirt wat ik had meegenomen om hier eindelijk weg te gooien, scoort hier hoge ogen. Al zeker vijf keer een compliment over gehad van een wildvreemde, zoals vandaag. Hi, there is my favorite blouse again 🙂

Ok, dus, ouwe meuk, dat betekent off the highway, binnenwegen door en kijken naar heel veel oude auto’s, verzakte houten huizen, veranda’s volgestouwd met zooi en trailerparken waar heel veel mensen wonen en nog veel meer auto’s staan. Maar ook leuke kleine bedrijfjes, soms heel creatief, met allerlei gekke beelden, schilderijen, houtsnijwerk en wat al nog meer. We komen door woonwijken waar het nu eens niet allemaal dure villa’s zijn met gladgeschoren gazons, maar waar gewoon 15 jongeren gelijk uit de schoolbus stappen. Helemaal leuk, the normal way of life. Wij vroegen ons bijna serieus af of er ook nog 60-minners in deze staat wonen.

Zo komen we aan het eind van de middag terug in Dunnellon (uitspraak: Duh-nél-lon) waar we eerst naar de Dollar Tree gaan om nog een paar kleinigheidjes te halen en daarna voor de tweede keer naar LaRue´s Ice Cream Parlor. Eerder deze week werden we daar geholpen door een oudere man, nu waren de twee zussen die de boel runnen daar zelf in de winkel. Een praatje was natuurlijk zo gemaakt en Sally was blij dat ze nu zag wie er toch uit Spanje in haar gastenboek had geschreven deze week. Ik ga samen met haar en Judy op de foto, nadat Albert hen een ´Albertje & Monique from Holland´ had gegeven voor op de koelkast. Daar maak je vrienden mee 🙂 We hadden er nog maar drie om mee te nemen, want thuis ligt er een klaar voor kleindochter Macy die erg verdrietig was dat haar exemplaar was gesneuveld. Voor wie ooit in Dunnellon komt: aanrader en vertel even dat je die twee kent!

Na dit gezellige uitstapje snel nog even naar Publix voor fruit en yoghurt, ons avondeten. We zweten werkelijk weer als een otter, vergelijk dit weer hier maar met een sauna, zoals een enorme warme dag in Nederland. Het is nu negen uur in de avond, de echte storm moet blijkbaar nog komen of slaat ons toch over en ik hoor buiten nog kindertjes in het zwembad. Wij hebben na thuiskomst lekker onze rust genomen, ik heb heerlijk liggen lezen, was ik nog weinig aan toe gekomen deze reis. Een frisse douche, airco aan en een rustige avond. Ook vakantie! En morgen? Morgen mag Albert het plan opstellen, ik weet het niet meer.

De foto´s staan weer klaar!

4 gedachten over “Ik heb niks te klagen hoor

  1. Dank je wel voor je uitgebreide antwoord,ik ben het met je eens dat die eigen bijdrage voor de test maakt dat er zo weinig besmettingen zijn.
    Dat is in Europa toch anders geregeld.
    Tussen de regels door lees ik dat jullie weer naar jullie mooie plekje in Spanje verlangen.
    Vakantie is fijn maar , maar home sweet home .
    Geniet nog maar van de laatste dagen !

  2. Is de wind nog gekomen? Ik lees dat het erg benauwd is. Wat ik weet is dat de 11 doden in Amerika in 1 en hetzelfde verzorgingshuis was. Daar worden ook geen testen gedaan ……
    En oeps, ik ben toch wel geschrokken van jouw reactie op de pillen. Denk niet dat die goed zijn voor Bert met een pace-maker. Ik stuur hem wel naar de huisarts voor een kuur op voorraad. Volkomen te begrijpen dat je geen pillen voor anderen mee neemt hoor. Nog 3 dagen nu en dan weer inpakken, heerlijk om weer naar Esmee te gaan. Genoeg is genoeg.

Wij vinden reacties echt super leuk!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s