Manatees & Cedar Key

Die witte vlek met dat neusje boven water: manatee!

Ontbijt in het hotel vandaag! Lekker geslapen en al op weg naar Keke´s voor breakfast, zie ik dat er best veel mensen in het hotelrestaurant zitten. We besluiten het erop te wagen. Het is niet inbegrepen bij de hotelprijs en van het menu, dus geen buffet met veel plastic en grijp maar raak. We worden heel vriendelijk bediend door een serveerster die erg nerveus is omdat het zo druk is. Wij stellen haar gerust, geen haast en zien dat haar manager snel bijspringt. Aardige vrouwen, allebei. Het ontbijt is heel erg netjes verzorgd en smaakt prima. We nemen allebei twee eieren, sunny side up, het zonnetje naar boven of zowel wij zeggen´spiegeleitje´. Albert neemt er toast met jam bij, ik met boter en allebei een plak ham. We kunnen kiezen tussen ontbijtaardappelen of een schaaltje fruit. Die keus is snel gemaakt, heerlijk, vers fruit.

Ons doel vandaag is Manatee Springs State Park, hier een goede zestig kilometer vandaan. Eigenlijk staat zeekoeien kijken later deze week op het programma, maar omdat het per dag warmer wordt, proberen we of het hier lukt. Deze dieren schuilen namelijk in de winter voor de kou in de warme bronnen in het binnenland, het water is hier blijkbaar altijd zo’n beetje rond de 72 graden Fahrenheit, dus 22 graden voor ons. Als het warm wordt, gaan ze weer naar de Golf van Mexico. Helaas voor ons zijn we te laat, er waren er vanmorgen vroeg een aantal, maar wij missen dat. Wel is er nog één mama met haar kleintje en die zien we redelijk goed. Al blijft het een witte vlek onder water die af en toe haar neusje omhoog steekt om adem te halen. Het kleintje zien we gelukkig ook nog. Vlakbij zit een rijtje schildpadden en een stukje verder zien we een leuk klein schildpadje tegen een boom zitten. Naast wat vogels was dat het wildlife voor vandaag.

We besluiten door te rijden naar het eiland Cedar Key, waar Jeroen (voor de oud DVN-volgers, ja, die Jeroen) ons op wees. We rijden er via diverse bruggen heen en bewonderen het landschap. Weer overal kleine eilandjes in kanalen met veel bootsteigers. De sfeer op het eiland is echt heel leuk! Wel toeristisch, maar met instandhouding van alle oude houten huizen en winkels en ook de nieuwere hotels zijn in dezelfde stijl gebouwd. Hier geen betonnen blokken van de bekende ketens, maar het echt beachstyle idee uit de fifties. Een beetje vergelijkbaar met Flagler Beach, maar daar was de modernisering wel heel dichtbij tussen Palm Coast, Osmond Beach en Daytona. Hier heb je echt het gevoel jaren terug in de tijd te gaan. We rijden er een uurtje rond en verbazen ons over het grote aantal golfkarretjes waarmee iedereen over het eiland sjeest. Ze zijn ook volop te huur en bij veel huizen zie je golfkarretje, auto, boot en soms nog fietsen. En ja, we zien vandaag de derde grote zee van onze reis, we zijn aan de Golf van Mexico aangekomen.

We hebben eigenlijk totaal geen honger, al zijn we hier rond lunchtijd en besluiten door te rijden om later ergens wat te nemen. Het is een flinke rit terug naar Gainesville, maar voor we dat doen, besluiten we naar Miconapy te rijden. Ik mag het stuur vandaag overnemen en via weer zo’n long lonely highway of twee met daarna een charmant kronkelende weg langs allerlei ranches, komen we aan in het dorp waar de tijd heeft stilgestaan. Het heeft zichzelf uitgeroepen als Antiekstad van Florida en onder andere de film Doc Hollywood is er opgenomen. We zitten wel in de oude meuk vandaag hoor 🙂 We drinken koffie op een terras met in het begin nog wat live muziek, Albert neemt er een chili dog bij en ik een key lime pie.

Hierna rijden we nog even door Payne Prairie Reserve, maar eerlijk gezegd kan het ons niet boeien. Weer geen bisons of wilde paarden zoals beloofd, nog geen konijn gezien, zoals Albert zou zeggen. We gaan liever shoppen! Dus stoppen we nog bij Bed, Bad & Beyond waar ik leuke onderzetters scoor voor op tafel in Made (aan die in Spanje valt geen eer meer te behalen) en bij Bass Pro Shops, bijna hiernaast. Maar eerst gaan we op de rem bij Dairy Queen, want we lezen al jaren hoe Robert-Jan er geen voorbij kan rijden zonder een Blizzard te scoren, dus hebben we dat ook even gedaan. Want eigenlijk is het de schuld van Caroline en RJ dat wij in Florida op vakantie zijn, zonder hun verhalen hadden we nooit begrepen hoe leuk het hier eigenlijk is. Bedankt jongens, we genieten met volle teugen!

´Thuis´ gaat Albert bloggen op de laptop, ik gebruik de iPad en mijn telefoon tegelijkertijd en ram er de blog over gisteren uit. Terwijl ik de foto´s uit de camera trek via WIFI, eten we beneden in het restaurant een prima niet te grote hap en zet ik het blog online. En nu kijkt Albert Amerikaanse televisie vanuit bed, met ondertiteling, want we zitten hier in het rijtje met kamers voor slechthorenden (wat goed dat ze die hebben!), terwijl ik dit blog online probeer te krijgen. Morgen verkassen we voor vier dagen naar Dunnellon én hebben we een leuke afspraak voor het avondeten! Gelukkig voelt Albert zich stukken beter dank zij de pillen die Petra adviseerde!

Alle foto´s weer in het album, door elkaar, dat blijft een puntje 🙂

3 gedachten over “Manatees & Cedar Key

  1. Hoi Monique en Albert! Ik heb jullie blog via bokt ontdekt! Heerlijk om weg te lezen, mijn complimenten!
    De reis ziet er prachtig uit, geniet ervan.

  2. Jemig jemig wat maken jullie een mooie reis, Wat is bij deze reis mis is een landkaartje van de route dat was bij de reis naar Zweden wel. Hoeveel kmters hebben jullie er al opzitten?

Wij vinden reacties echt super leuk!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s