Georgia´s eilandhoppen!

Nacht twee in het kleine bedje was een drama. Ik wist me geen raad van de krampen en steken in mijn rug en Albert lag snotverkouden te ronken en te rochelen. Dat trolleyritje in St. Augustine was hem blijkbaar niet goed bekomen en als Albert eenmaal verkouden is, ligt een longontsteking al snel op de loer. Gelukkig heb ik uit voorzorg in Spanje antibiotica meegekregen, maar we gaan eerst eens met huismiddeltjes proberen de boel rustig te krijgen. Natuurlijk zijn we weer idioot vroeg wakker. We pakken in, slaan het hotelontbijt over en gaan alvast een stukje toeren. Geen zin om in de rij te staan en vooral geen zin in de moeder overste van gisteren die zich met iedereen bemoeide.

Bij de eerste de beste Target waar CVS Pharmacy op de muur staat, stoppen we en ga ik alleen naar binnen. O zucht, wat zijn dat toch geweldige winkels. Zo netjes en georganiseerd en alles met dat frisse rood. Voor ik me naar de verkoudheidsmiddeltjes begeef, koop ik snel een luchtje voor mezelf en een busje haarlak. Daarna scoor ik neusspray en een hoestdrankje voor Albert. Ik loop op slippers en in korte mouwen en gek genoeg voelt het buiten fris, maar niet koud aan, ondanks dat het nog geen half negen is en gewoon nog maar acht graden. Crisp, is het goede woord. Helder, zonnig en fris. Eigenlijk superlekker en gezond weer.

Even verder gaan we de brug over die de grens vormt tussen Florida en Georgie. Gisteren waren we al wel in de wateren van Georgia, maar vandaag zullen we de hele dag in deze staat blijven en ook blijven slapen. Ik ga straks toch eens tellen hoeveel staten we nu in totaal gehad hebben hier in de USA. In Kingsland stoppen we bij Seffners, die ik online vond. We zijn niet de enigen! Het hele parkeerterrein staat vol, vooral veel stoere pick-up trucks. We stappen binnen en komen in een andere wereld. Echte stoere kerels, blank en donker, gebroederlijk door en bij elkaar en ook veel gezinnen. Zaterdagochtend op het platteland van Georgia. Wat een verschil met vorige week zaterdag in Orlando! Het gaat er gemoedelijk aan toe en we kiezen van de echte ouderwetse menukaart met southern home made food. Eieren, omelet, toast, allemaal lekker. De verse worst bij mijn ei had zo uit mijn vaders gehaktmolen kunnen komen. De slappe koffie nemen we op de koop toe. Ze blijft maar bijschenken, zo komt het nooit op.

We hebben niet echt een plan voor vandaag en besluiten naar St. Simonseiland te gaan. Dit ligt boven Jekyll Island waar we zullen overnachten. Door Amelia Island zijn we toch nieuwsgierig geworden naar wat er nog meer is. De kust van Georgia kent geen echt kustlijn, maar vooral veel eilanden met moerasgebieden ertussen en diepe inlaten van de oceaan, evenals rivieren. Ruig gebied, maar heel gaaf om te zien. We hoppen dus van eiland naar eiland over hele hoge bruggen. Eén van die bruggen is echt bizar hoog, maar we begrijpen direct dat dat is omdat er veel autofabrieken net achter de brug liggen. De auto’s worden met grote schepen vervoerd en Albert merkt op dat er een op zijn kant lijkt te liggen voor St. Simons. En ja, al snel komen we er achter dat er inderdaad op 8 september j.l. een zo uit balans was dat de kapitein hem heeft laten kapseizen voor hij op de oceaan terecht zou komen. En daar ligt hij dan, met 4200 auto’s nog aan boord, allemaal Hyundai´s en Kia´s. Inmiddels hebben ze alle gas en olie van boord en binnenkort gaan ze het schip in acht stukken zagen om af te voeren voor het nieuwe orkaanseizoen eraan komt. Als we een paar uur later weg gaan, zien we zo’n zelfde schip vlak voor de kade langsvaren.

Wij besluiten ook hier een rondrit te maken met uitleg. We vinden dat nog steeds een supermanier om veel te leren van de geschiedenis en het heden van de plaatsen waar we komen. De trolley die hier rijdt is dicht, dus dat durven we wel aan, al is het voor de foto´s een stuk minder leuk. We schuiven helemaal achterin en krijgen anderhalf uur lang heel veel geschiedenisles en leuke anekdotes te horen. De namen vliegen ons om de oren, maar het is allemaal wel erg interessant. En net als Amelia is ook dit eiland weer zo ontzettend mooi. De enorme live oaks met het Spanish mos, de marsh (de moerassen), de vele kleine kerkjes, enorme landhuizen, maar ook heel eenvoudige huizen waar de gewone mens woont. En hier ook heel open uitleg over de slavernij vroeger en de burgeroorlog die in dit gebied zoveel betekent heeft. We genieten met volle teugen! Als we bij een kerkje uitstappen en daar ter plaatse een rondleiding op het terrein en de begraafplaats krijgen, biedt Albert aan de oudere man met zijn rolstoel te duwen, zodat zijn vrouw even rust heeft. Het is aandoenlijk om te zien hoe die twee al snel in een diep gesprek zijn. Amerikanen zijn vaak zo geïnteresseerd en lief! We zien ook bijna geen andere buitenlandse toeristen op het Zweedse stel na wat we eergisteren in St. Augustine spraken. Hoe anders weer dan in het zuiden van Florida.

Na de rondrit lunchen we in Neptune Park, waar we uitstappen en ook geparkeerd staan. Ik zie fruit met yoghurt op de kaart staan en neem mijn kans waar. Ik krijg me toch een berg! Maar wel superlekker. Ook daar raken we weer aan de praat met een paar leuke dames naast ons en dan is de middag al bijna half om. We rijden een kwartiertje verder naar Jekyll Island, ons doel voor vandaag. Daar wilde ik graag foto´s maken op Driftwood Beach, maar daar is het zó druk dat de we de auto niet eens kwijt kunnen. We kijken elkaar eens aan, schudden het hoofd en zetten koers naar ons hotel. Albert is moe, logisch als je zo verkouden bent en we leggen ons erbij neer. Ik denk ook niet dat we de sunrise daar morgen gaan meemaken, zo koud ´s morgens!

We slapen vannacht in het nieuwe Home2Suites hotel, toppertje hoor! Enorme kamer met zitgedeelte én een keuken. We luieren een uurtje en gaan dan eten bij de Wharf, waar we niet konden reserveren, maar voor zes uur wel zo konden aanschuiven. Dat komt goed uit, want zo pik ik nog net voor het toetje de zonsondergang aan de andere kant van het eiland mee, over de rivier.

Daarna is de pijp weer leeg. Ik maak de medicijnendoosjes voor de komende week klaar, terwijl Albert zijn blog schrijft en nu zit ik dus mijn verhaal te doen. Bijna half negen … ben benieuwd hoe lang ik het nog volhoudt. Dat bed lokt enorm!

Geen Driftwood Beach, wel foto´s!

5 gedachten over “Georgia´s eilandhoppen!

  1. Haha ik verbaas me over de stoeltjes in menig restaurant,je zou toch denken dat die aangepast worden op een volk wat zo groot en zwaar is.
    Eten zag er trouwens heerlijk uit !

  2. Grappig om die foto van Home2Suites kamer te zien, afgelopen Oktober waren wij in Waco en hebben daar drie nachten in een H2S gezeten, exact dezelfde kamer en inrichting.
    Leuk verslag weer trouwens!

  3. Wat jammer van dat Albert zo verkouden is en ja, zodra de koorts opsteekt dan heb je de middelen al bij je. Een slimme meid is op haar toekomst voorbereidt !! Mooi ook die bruggen van eiland naar eiland, wat maken jullie allemaal mee, ik geniet er op afstand van. Laat Hr. Kretiek maar snel opknappen

  4. Wat is vakantie toch heerlijk! Door alles goed in je op te nemen schrijf je weer een leuk verslag. Sommige situaties en de omgeving zijn weer even goed herkenbaar.
    En het eten… Het is voor ons altijd te veel. Maar inderdaad de oplossing is de doggybag.
    Beterschap voor Albert.

  5. Zo, ik ben eindelijk bijgereisd, was ergens op het vliegveld in Barcelona blijven hangen.
    Wat een leuke verhalen weer Monique, heerlijk om te lezen. Wat is het daar toch heel anders dan in het westen. Geniet ze nog!

Wij vinden reacties echt super leuk!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s