Old Town Kissimmee

Zo, dat was een prima nacht! Ik denk dat we voor half tien gisterenavond de oogjes al dicht hadden. Gewoon erg moe van de kou, de bekende derde-dag-na-aankomst dip en natuurlijk voor Albert ook nog eens de pijn die er dan geheid bij komt. Maar als je dan tot kwart over zeven in de ochtend lekker kan doorslapen in een prima bed, is de ellende snel vergeten. We kijken even onze social media, Albert stapt onder de douche en ik maak me op en doe mijn haar aan het kleine wastafeltje in onze kamer. Ik heb nog een broek die niet echt kort, maar ook zeker niet lang valt en Albert heeft alleen nog een korte broek hier boven. Op hoop van zegen, in geval van nood kan hij nog een broek uit de andere koffer uit de auto trekken. Die van mij zitten allebei in de was.

We zetten koers naar Cracker Barrel, een van onze favoriete ontbijtrestaurants, bekend van het charmante winkeltje met truttige artikelen, maar ook van de schommelstoelen op de veranda. Het is er druk, op zaterdag zijn natuurlijk veel mensen vrij. Het is buiten niet meer zo koud als gisteren, maar ze hebben gezellig de open haard aan. En ik had mijn vestje uit, maar heb het toch vrij snel waar aan gedaan tijdens het eten. We kunnen eigenlijk niet echt iets vinden waar geen grits (soort griesmeel) of gravy (van die vette witte jus) bij zit en daar hebben we weinig zin in. Albert bestelt dus een smokehoused sampler en vraagt die twee weg te laten. Hij houdt het bij de ham, hashbrowns, de eieren en de bacon. Als zijn bestelling komt, zit de ham er niet bij en juist de gravy wel. Die kan dus terug. Ik bestel een yoghurtparfait met granola met een blueberry muffin en daar hoort dan weer roerei bij. Het is gewoon een studie hier, die menukaart en het is eigenlijk gewoon een grote vreetschuur, maar wel grappig.

Hierna gaan we naar de volgende Lane Bryant winkel, want ik was nog niet klaar 🙂 In elk geval wil ik twee lange broeken erbij, die kan ik sowieso wel gebruiken voor volgende winter, maar ook voor eind van de week, want er komt weer een koufront aan. Ik slaag voor twee hele fijne broeken in zwart en blauw en scoor ook nog leuke top op een van de twee.En een lekker dun zomerjurkje in een zwart-wit streepje keek me zó lief aan! De verkoopster die me helpt, spreekt duidelijk wat moeilijk Engels en ik vraag haar wat haar eigen taal is. Ze spreekt Spaans, zegt ze en ik antwoord natuurljk in het Spaans met ´ik ook´. Grote lol weer. Ze matst me enorm met een broek van 59 dollar die ze voor 11 dollar aanslaat. Ik mag niet vragen hoe of waarom, zegt ze. En als we weg gaan, loopt ze mee. Ze vertelt me dat ze dingen voelt en dat ze merkt dat ik zorgen heb om een van mijn kinderen, meisje of jongen, dat wist ze niet. Ik moet vertrouwen hebben volgens haar, want het komt goed. Nou Esmee, daar ga je 🙂

Vlak achter de mall waar Lane Bryant zit, ligt Storey Lake Resort. Hier hebben zowel onze vrienden Ceceline en Walther met hun kinderen als onze eigen Marco en Miranda met Jordy en Macy, een huis in de meivakantie. Beiden prima geregeld door Caroline van Floridafun4you , die hier met haar Robert-Jan zelf een vakantiehuis heeft en toegang heeft tot een hele grote voorraad huizen in de regio. Ze raadde dit resort aan en ik kan begrijpen waarom! Het ligt heel dichtbij alles wat hier te beleven is, je hoeft niet altijd over de hele drukke I4 om ergens te komen en het is nog heel erg nieuw en mooi! Op het park is een heel gaaf zwembad met wildwaterbanen, een tikibar en een kanovijver. Wij vertellen de bewaker aan de ingang dat we graag een kijkje willen nemen en bij het tonen van de reservering, checkt hij naam en data voor de boeking van Marco en vraagt hij Alberts rijbewijs om te tonen dat we familie zijn. En we zijn door!

Ik maak wat filmpjes (stom, geen foto en filmpjes wil het blog niet!) en Albert belt via FaceTime met Marco, zodat ze zelf mee kunnen kijken als we bij ´hun´ huis voor de deur staan. Grote opwinding natuurlijk! Opa vertelt Macy dat er een grote Disney-outlet vlakbij is en ze wil heel graag Minnie-oren. Jullie snappen wat onze volgende stop was. Minnie-oren mét lichtjes, ook weer via FaceTime door de jongedame uitgezocht. Ik scoor het allereerste pakje voor het kleinkind wat onderweg is. En dan gaan we weer op pad, naar de andere kant van Orlando waar in Orlando Crossings Mall de DXL winkel zit waar ze mannenkleding tot in hele grote maten verkopen. Albert wil graag een voorraadje nieuwe polo- en t-shirts en slaagt er buitengewoon goed. Ik koop er nog snel een lekker groot en warm vest voor als het deze week op de boottocht van Amelia Island of bij andere gelegenheden echt fris is. Vandaag ging het prima hoor, 21 graden met zon is best lekker!

Na al dat gewinkel hebben we trek en helemaal tegen onze gewoonte in, schieten we aan bij Sweet Tomatoes, een all-you-can-eat buffetrestaurant. We hebben gewoon zin in een lekkere salade en dat kan daar. Je stelt je eigen salade samen, keus genoeg aan items die erin kunnen. Er is brood bij, er zijn soepen en tot slot kan je ook nog een softijsje uit de automaat draaien. Allemaal zelfbediening, maar erg lekker en voor weinig geld. Als we aan de koffie zitten, wijst Albert me op een moeder en een dochter twee tafeltjes verder. Niet te geloven! Dezelfde dames zaten dinsdagmorgen naast ons in de business class lounge in Barcelona te ontbijten. Hoe groot is Florida en hoe groot is Orlando?!

We scoren naast het restaurant in een kofferoutlet zomaar ook nog twee reistassen voor de terugweg. Mijn rode koffertje krijgt een zwieper, die ligt continue plat op zijn snufferd en wordt vervangen door een soort duffel op wieltjes in handbagageformaat. Zijn hele grote broer mag mee voor alle nieuwe aankopen, want als ik nu de was gedaan heb, weet ik niet meer waar ik alles moet laten in de auto. Hierna, het is inmiddels vier uur, vinden we het tijd om even rust te nemen voor we weer op pad gaan. Orlando, shop till you drop, maar morgen gaan we niet meer winkelen. Denkt Albert 🙂

OK, geen winkel meer in geweest na onze middagpauze. Niet geslapen, wel gerust, want dat is af en toe echt nodig met onze krakende lijven. Maar krakende wagens lopen het langst, nietwaar? Nou, we hebben vanavond een mooie verzameling oudjes gezien hoor. En niks kraken, allemaal in topconditie, strak in de lak, glimmen en shinen! Hier vlakbij, in Old Town Kissimmee is elke zaterdagavond een autoshow en op vrijdag trouwens ook, maar dan zijn er de ´muscle cars´. Op zaterdag is er al dertig jaar lang de ´historic car show´ en die wilde we niet missen. We gingen al redelijk op tijd, omdat we niet precies wisten hoe laat de parade zou zijn. We parkeerden vlakbij voor 10 dollar en kwamen terecht in een nep decor van een soort cowboystadje gemengd met kermis. Hartstikke leuk, super toeristisch, maar dat geeft niet, het is hier overal een soort nepwereld. Volgens mij is dit het grootste toeristengebeuren ter wereld alles bij elkaar en je moet ervan houden. Voor een paar dagen is het best leuk!

We wandelen wat rond, drinken een colaatje op een bankje zodat we de boel eens rustig kunnen bekijken. Mensen kijken is hier zó leuk! Maak ik me druk om een vetrolletje in een jurk en hang ik hem daar dan ook voor terug, hier blubbert en rolt hier gewoon alles ongehinderd. Ik snap waarom die mevrouw bij Lane Bryant me vreemd aankeek toen ik naar die ene rol wees waarom ik die jurk niet nam 🙂 Anyway, het maakt hier allemaal niet zo uit hoe je er uit ziet en iedereen is zeer casual gekleed. Wat een verschil met Spanje! Als je daar op zaterdagavond uitgaat is het echt allemaal super chique. Het is wel makkelijk hier!

Het wordt behoorlijk fris en Albert krijgt last van alle drukte van lichtjes en herrie om zich heen en dan moeten de auto’s met hun brullende motoren nog gaan rijden. We besluiten ze gewoon stilstaand te bekijken en voor de optocht weg te gaan, zodat we ook niet in een lange file staan daarna. We bewonderen de wagens, maken hier en daar wat foto´s, want er staan er best veel. Dan rijden we een heel klein stukje en zoeken een parkeerplek bij Longhorn Steakhouse. Ook weer een van de verlanglijst 🙂 Het is er druk, we moeten een klein half uurtje wachten, zegt de gastvrouw. We krijgen een pager en ik denk dat we toch binnen tien minuten aan de beurt zijn. We krijgen een superplekje in een rustig hoekje van het restaurant en dat had Albert nou precies nodig. We genieten samen van een voorgerecht met chickenwings, krijgen een lekkere salade en Albert eet een supermalse ribeye, terwijl ik voor Flo´s Filet ga, volgens de omschrijving het meest malse biefstukje in huis. Echt, mijn enorme mes viel er dwars doorheen, om te zuigen. We hebben echt geen plek meer over voor een toetje en sluiten af met een enorme beker slappe koffie.

Nou, dan is dat vanmorgen hier beter geregeld. Albert is het hele roteind naar de lobby gelopen om voor ons een hete beker koffie te halen en kreeg mij zo mijn bed uit voor dit blog! We gaan vandaag eerst de natuur in, na het ontbijt wat we weer buitenshuis gaan nemen. Je kan hier ook beneden in die kantine eten voor 10 dollar per persoon, maar in die hut zien ze ons niet meer. Tot later!!

Natuurlijk veel foto´s van Old Town vandaag, ze staan al in het fotoalbum van de dag.

Klacht van Albertje Kretiek Himself: Frau houdt laptop in beslag, dus hij kan niet bloggen. Vanmiddag maar eens tijd voor maken!

4 gedachten over “Old Town Kissimmee

  1. Super leuk stuk weer !
    Fijn om te lezen dat jullie lekker geslapen hebben en op de foto”s zag ik blauwe luchten .

    Jullie gaan niet naar Key west , daar heb ik bij een bakker ooit de lekkerste fudge ooit op,echt jammie .

Wij vinden reacties echt super leuk!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s