Rijkdom aan het water

Dat we weer idioot vroeg wakker waren, hoef ik niet meer te schrijven na Alberts blog. Dat er geen beertjes meer in de weg zaten was mooi meegenomen! En als je dan al vanaf vier uur ´s nachts ligt te kletsen en je hebt alleen wat drinken, een zak chips en wat dropjes in huis, dan gaat de maag toch knorren. Want chips en drop als ontbijt, dat gaat er nog steeds niet in. Online dus, kijken waar je al heel vroeg kan ontbijten, zonder bij de bekende Denny´s of IHOP uit te komen. Ik google op 24 uur open en breakfast en kom dan bij The Floridian. Volgens Tripadvisor een absolute aanrader waar ze vaak met de benen buiten hangen. En volgens eigen zeggen is het een van de oudste, zo niet het oudste, restaurant van Fort Lauderdale.

Op naar Las Olas Boulevard dus. Het is nog donker als we hier wegrijden, net te vroeg voor de zonsopkomst waar ik nog wel langs het strand op wilde wachten, maar Albert rook voedsel. Na wat zoeken vonden we een parkeerplaats schuin tegenover het restaurant, waar wel betaald moest worden. Ik probeerde de App, maar moest zoveel invoeren dat ik besloot daar later maar eens naar te kijken. Op de paal stond dat het 6.35 AM was en ´lot closed´, want pas vanaf 7 uur most je betalen. Op hoop van zegen dan maar, ik heb er een foto van gemaakt om aan te tonen dat we van goede wil waren. Terwijl we oversteken, merk ik dat het in een paar minuten van stikkkedonker naar gewoon licht is gegaan. Daaraan merk je dat je hier nog veel zuidelijker zit dan bij ons in Spanje.

We krijgen een mooi tafeltje binnen, hoewel het warm genoeg is om ook buiten te zitten, zoals enkele mensen al doen. Ik wil veel te graag zien hoe dit legendarische restaurant er van binnen uitziet. De wanden zijn behangen met foto´s van beroemdheden die er blijkbaar allemaal geweest zijn en overal hangen ook krantenartikelen en andere memorabilia. Het ziet eruit zoals je in de film verwacht van een jaren ´50 of eerder Amerikaanse eettent. Als ik de keuken inkijk, zie ik dat het daar ook niet echt ge-update is in de jaren. Zachtjes uitgedrukt. De bar vind ik geweldig, veel sterke drank achter de bar, ketchup en alle meuk erop, you got the feeling, zeg maar. Onze serveerster is ongeveer even oud als de rest van de spullen en hoewel ze vriendelijk doet, straalt het er niet vanaf dat ze het leuk vindt. In tegenstelling tot de dames die achter de balie zitten bij binnenkomst en afrekenen. Allebei leuk, de ene nog vrij jong, de andere rond de zeventig denk ik. Later op de dag zien we ook een kassamevrouw van op zijn minst 75. Mensen moeten hier nog lang werken voor de kost. Sommige mensen dan …

We komen weer in de verleiding voor een echt Amerikaans ontbijt, o hemel, dit moeten we echt niet te vaak doen, maar het is zó leuk en lekker. Albert gaat voor een Greek omelet met spinazie en feta, natuurlijk met aardappeltjes en toast en ik ben saai, want weer is er French Toast, deze keer met een spiegelei en bacon. De koffie is heet en lekker en we krijgen een thermoskan op tafel om bij te schenken.

Na het ontbijt vinden we de auto zonder bekeuring en rijden we door naar een CVS, een apotheek met winkel met allerlei verzorgingsartikelen. Zalfje, wat crème, spelden om mijn jurken op zijn plek te houden, sokken voor Albert en weet ik wat nog meer. Daarna op huis aan waar we de koffers volledig uitpakken, de vuile was in een grote tas met rits gooien voor als we onderweg besluiten een wasserette in te stappen en een tas maken voor alle schoenen, sandalen en slippers. Wat we voorlopig niet gebruiken gaat in de zwarte koffer, de bruine koffer wordt gevuld met kleding en ondergoed voor de komende dagen. Zo proberen we steeds van hotel naar hotel niet alles mee te hoeven slepen. Het vraagt altijd even wat organisatie, zo’n roodtrip, maar uiteindelijk zijn we het inmiddels best gewend. Na acht campertrips is dit onze derde meerweekse autovakantie en het bevalt ons prima zo. We proberen wel regelmatig een kamer te boeken met een keukentje en een zithoek, zodat je niet echt alleen maar een bed en een stoel hebt.

Rond half tien stappen we weer in de auto, deze keer weer naar Las Olas, maar dan naar de parkeerplaatsen in de buurt van New River, waar de rondvaartboot Carrie B ligt. Deze krijgt veel betere reviews dan de Jungle Queen die hier om de hoek zijn aanmeerplek heeft. We parkeren de auto, ik betaal per creditcard maar neem me wel voor vandaag die app nog te installeren (inmiddels gelukt). We lopen naar de Carrie B, waar Ronda ons vraagt of wel al online kaarten hebben gekocht. Net zo makkelijk, zegt ze. Ik bestel ze dus direct online op mijn telefoon, waarbij ik nog snel de wegcode voor 4 dollar korting meepik. Met tax en brekingsfee betalen we 52 dollar. De moeite waard? Jazeker!

We vertrekken op de plek waar de native Americans op een eiland aan de oever van het water wonen en waar de eerste Spaanse kolonisten aan de overkant hun plaats vonden. Er is een museum bij waar je van alles daarover kan zien. Captain Jack vaart de boot, Ronda vertelt ons van alles over alle prachtige huizen en hun eigenaren. En natuurlijk niet te vergeten de geweldig mooie boten die overal aangemeerd liggen. Deze hele stad ligt aan de Atlantische Oceaan, maar het centrum ligt vooral in en aan het water. Ik heb een kaartje bijgevoegd om te laten zien hoe hier overal kanalen lopen, waarin de mooiste huizen staan en waar overal wel een boot voor de deur ligt. De grootste en duurste huizen, tot dik over de 30 miljoen dollar waard, liggen aan het ´hoofdwater´, richting het water naar de open zee.. Dat moet ook wel, want de jachten die er voor de deur liggen, passen niet in de kleinere kanalen en veel boten kunnen ook de New River niet op. Links op het kaartje, ongeveer in het midden, zie je waar de Carrie B ligt en waar we vertrokken zijn. Onderaan rechts de doorgang naar de zee waar aan de andere kant de grote cruisehaven is. Veertig cruiseschepen hebben Port Everglades als hun thuishaven.

Links de Carrie B aan de New River, rechtsonder Shanahan River naar de oceaan

We varen heel rustig langs de grote huizen en bij bijna elke huis heeft Ronda een verhaal. Wie de eigenaar is, wat het waard is, wat er ooit gefilmd is, waarom het verkocht is, noem maar op. Bekende namen als Johnny Weismuller (Tarzan), Lee Majors (de man van zes miljoen), Sonny en Cher (huis verkocht na scheiding) en nog veel meer beroemdheden waarvan wij er een heleboel niet kennen. De meesten zijn echter wel mensen die hun fortuin in zaken hebben gemaakt, zoals een man die één briljant idee had, namelijk de airconditioning in alle auto’s van General Motors. Dat bracht hem 300 miljoen op en hij beurt nog steeds geld van elke auto die van de band rolt. Hij heeft werkelijk een schitterend huis op een van de mooiste plekken waar we langs komen, maar staat ook bekend om zijn grote investeringen in de stad en aan goede projecten. Zo snijdt het mes hier vaak aan twee kanten. Aan de ene kant zijn deze mensen exorbitant rijk, anderzijds bieden ze heel veel werk aan anderen en dragen ze enorm veel belastingen af waar de stad van profiteert. Bedragen van 600 tot 1000 dollar gemeentebelasting per dág worden hier gewoon genoemd.

Ik heb er een paar huizen uitgepikt om wat over te vertellen. Het eerste is in aanbouw, al twee jaar lang en wordt een van de grootste en duurste huizen van de stad. Rechtsboven zie je een blauwe ´toren´, onderdeel van een enorm complex van één man en zijn familie die nog veel meer huizen langs het water bezitten. Fortuin gemaakt met … vuilniswagens. In de toren zit bladgoud en de tweede laag is een jacuzzi. Het huis eronder, in Harry Potter stijl, is een cadeau van een rijke man aan zijn nichtje, voor haar huwelijk. En onderin, die man en het jongetje die missen en het meisje op het bankje? Die zijn niet echt, maar wel leuk 🙂

Naast huizen van ettelijke miljoenen met keukens over een hele verdieping, filmzalen, sportscholen en weet ik wat nog meer, zien we ook enorme jachten. Vaak met een hele staf aan vast personeel, maar ook te huur. Inclusief jetski´s, speedboten, vissersboten en soms zelfs een helikopter. Een van de lelijkste heeft zelfs een kraan aan boord om al die ´toys´ op te takelen en in het water te laten plonzen. Of wat denk je van die witte met dat bootje ernaast? Dat is de tender, die je zou de garage invaart onder de boot, waar eerst de Rolls Royce in stond. Bizar, bizar! Je kan zo’n bootje huren voor 770.000 dollar per week. Per week!! Brandstof trouwens niet inbegrepen, maar ok, dat is bij ons Viatje ook niet.

We varen onder ´onze´ brug door. Jawel, we hebben er al zeker drie keer voor stilgestaan omdat hij elk heel en half uur open gaat. De brug bij Las Olas gaat een kwartier eerder (en later), je kan er rekening mee houden. Die van ons is die naast het Hilton Hotel. De laatste richting de zee dus. Wij vonden het nog zo leuk om te zien hoe die mooie huizen hun eigen privé-strand hebben. Maar, kijk eens goed op de foto´s. Dat was niet de bedoeling! Hun aanlegsteigers liggen namelijk óp het strand, ze kunnen het jacht niet meer bij de deur parkeren. Hoe dat zo komt? Vorig jaar eind augustus – begint september raasde orkaan Dorian over Florida, waarbij vooral op de Bahama’s enorm veel schade werd aangericht en er meer dan 70 dodelijke slachtoffers waren. Ook hier was het raak en die strandjes zijn veroorzaakte door de enorme golven die het zand voor de huizen heeft opgeworpen. Dat moet dus nog allemaal weer hersteld worden, tegelijk met het verder uitdiepen van de watergang naar de zee, zodat er nog grotere schepen in kunnen. Indrukwekkend!

We varen rustig terug en zien nog veel meer moois. Het leukst vind ik het om vanaf het open water naar die leuke kanaaltjes te kijken waar veel kleinere schepen liggen, maar ook nog aardige bootjes hoor. Als we terugzijn waar we vertrokken, bedanken we Ronda, laten een tipje achter en wandelen we naar Las Olas. Daar gaan we lekker lunchen bij de Cheesecake Factory. Wie net als wij fan is van de Big Bang Theory ziet Penny daar bijna rondlopen. Omdat we vanavond eens een rust willen, besluiten we ´warm´ te eten. Albert gaat voor een varkenskarbonade en ik neem een dikke filet Mignon (biefstuk). Topkwaliteit! Wat sperzieboontjes en een paar frietjes erbij laten ruimte voor een dessert, want dat hoort er hier gewoon bij. Cheesecake, ongetwijfeld. Het voorgerecht hebben we bewust al overgeslagen. Ik schrik me werkelijk het apelazer als ik zie hoeveel calorieën er in die taartjes zitten, overal staat het bij. Rond de 1100 tot 1300 is gewoon, pff, ik zou ongeveer 1200 per dag mogen eten volgens mij internist. Ik vergeet de dokter, maar we gaan wel samen voor een low carb-versie die we delen, 325 cal. per persoon 🙂 We zitten hier wel erg leuk hoor, langs de straat op Las Olas, genietend van alle geweldige voertuigen die langs komen. Ik raak aan de praat met onze buren, een mooie dame met hondje in wandelwagen en haar zoon die later erbij is gekomen met zijn hond gewoon aan de lijn. Geweldig: mama is Colombiaanse en spreekt consequent Spaans met haar zoon, die in vloeiend Engels antwoordt. Zonder ook meer één vermenging van beide talen verstaan ze elkaar probleemloos. Als ik in het Spaans met hen in gesprek kom, schakelt hij wel netjes over naar Spaans. Hij vertelt me dat hij pas op school Engels heeft geleerd, maar het voor hem nu zijn dagelijks voertaal is. Mooie mensen!

Wij gaan weer naar het Viatje, rijden naar de Publix bij de Harbor Shops en nemen wat fruit en yoghurt mee om de avond door te komen en eventueel als ontbijt. Morgen gaan we vroeg rijden, richting Kissimmee, maar onderweg hebben we nog een lunchafspraak! Wij brengen d rest van de dag hier vandaag door met luieren, zoals Albert al beschreef, al neemt zo’n blog en dik 80 foto´s (en 40 die gewoon weggegooid zijn) ook veel tijd in beslag.

Natuurlijk staan er nog meer foto´s in het album. Wie denkt dat er al heel veel hier te zien waren, heeft gelijk. Maar die albums maken we ook als eigen naslagwerk, dus blader maar door als het je te veel is 🙂 Vandaag zijn er meerdere delen geplaatst, omdat zelfs WordPress onder de indruk was van het totaal.

5 gedachten over “Rijkdom aan het water

  1. Leuk zo op het water,is de warmte te doen ?
    Maar die calorieën in cheesecake,OMG, nooit geweten,smaakt dan toch anders.
    Gaan jullie ook vroeger naar bed als thuis ?

    1. Ja, het is wel vochtig warm, dus ik vind het geen enkel probleem dat het nu wat minder wordt. Er stond wel een stevige bries gisteren die het heel lekker maakte, zeker op het water. Die stukken cheesecake waren wel erg groot hoor 🙂 En ja, we zijn al twee avonden om negen uur naar bed gegaan, maar gisteren was ik pas om 11 uur klaar met mijn blog.

  2. Leuk, ik lees lekker mee! Het klinkt allemaal geweldig en ik proef het eten bijna. Heerlijk he, het hoort er daar echt bij de vakantie.

Wij vinden reacties echt super leuk!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s